Χωρίς δράση λίγα μπορούν να γίνουν. Το διάβασμα και η μελέτη μπορεί να δώσει κυρίως γνώση. Πρέπει να δραστηριοποιηθείς για να μεταφράσεις τη γνώση σε αποτελέσματα και κατανόηση. Ένα γραμμάριο πράξης αξίζει περισσότερο από τόνους διδασκαλίας Μαχάτμα Γκάντι (1869-1948 , Ινδός ηγέτης)

Όχι άλλες φυσιολογικές οικογένειες.


Τηλεοπτικά spots προσπαθούν να μας πείσουν να αγοράσουμε πολλών ειδών εμπορεύματα, όπως φάρμακα, βούτυρα, γάλατα, τυριά, αυτοκίνητα, σκατάκια, φατάκια, μπιχλιμπίδια διάφορα. Σε όλα τα spots κυριαρχεί το ίδιο patern. Μια χαρούμενη οικογένεια λευκών ανθρώπων, που μόνιμα περνούν καλά με ένα χαμόγελο στη μούρη, που το πρωί παίρνουν πρωινό όλοι μαζί, που έχουν ένα σπίτι κουμούτσα με κήπο. Και πάντα η οικογένεια είναι η στερεοτυπική πατριαρχική. Μπαμπάς, μαμά και παιδί/ά. Φυσικά ο μπαμπάς είναι ο δουλευτεράς, φυσικά η μαμά είναι η νοικοκυρά και φυσικά τα παιδιά απεικονίζονται ως τα τέλεια παιδιά που δεν κάνουν σκανταλιές. Και σύμφωνα με την αφήγηση των διαφημιστών αυτή είναι η φυσιολογική οικογένεια.
 
Βέβαια η αλήθεια είναι ότι αυτή η οικογένεια υπάρχει στην φαντασία των διαφημιστών και μόνο αφού είναι απίθανο να υπάρχει στον πραγματικό κόσμο που μαστίζεται από φτώχεια εξαιτίας των... κεφαλαιοκρατικών οικονομικών σχέσεων στη διαδικασία της παραγωγής, από σεξισμό εξαιτίας των πατριαρχικών στερεοτύπων που επικρατούν, από διακρίσεις φυλετικές ή θρησκευτικές εξαιτίας της ρατσιστικής κανονικότητας που επικρατεί και που μετουσιώνεται σε ενδοοικογενειακή βία. Αυτές η εικόνες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με την πραγματικότητα που βιώνουν δισεκατομμύρια ανθρώπων σε αυτόν τον πλανήτη.
 
Η πραγματική εικόνα είναι εκείνη όπου γονείς ξυπνούν ξημερώματα, και νωρίτερα από τα παιδιά, για να πάνε για δουλειά, αν δεν είναι άνεργοι, για να κακοπληρωθούν, οπότε δεν υπάρχει χρόνος για οικογενειακό πρωινό [ή δεν υπάρχει καθόλου πρωινό λόγω ανέχειας] ή σε χώρες που δεν ανήκουν στη Δύση, παιδιά ξυπνούν την ίδια ώρα με τους γονείς για να δουλέψουν σε απάνθρωπες συνθήκες για να μπορούν οι Δυτικοί να έχουν πρωινό σε χαμηλή τιμή.
 
Η πραγματική εικόνα είναι εκείνη που γυναίκες και παιδιά βρίσκονται κάτω από την κυριαρχία του άντρα-πατέρα, που με χρήση είτε ψυχολογικής είτε σωματικής βίας, προσπαθεί να επιβληθεί γιατί «αυτός είναι ο άντρας και αυτό είναι το φυσιολογικό». Η πραγματική εικόνα είναι παιδιά να αναπαράγουν τα πατριαρχικά στερεότυπα γιατί τα περιμένει τιμωρία/κακοποίηση/αποκλεισμός εάν παρεκκλίνουν από την κανονικότητα, πχ η κόρη που έχει ενεργή σεξουαλική ζωή από την εφηβική της ηλικία ή ο γιος που έχει σεξουαλική ταυτότητα που έρχεται σε ρήξη με την ετεροκανονική νόρμα «ντροπιάζουν» την οικογένεια.
 
Αυτές είναι οι «φυσιολογικές οικογένειες» και έχουμε μπουχτίσει από αυτές. Έχουμε φρικάρει από αυτές. Όχι άλλες φυσιολογικές πατριαρχικές οικογένειες. Το βασικό στοιχείο της οικογένειας πρέπει να είναι ο αλληλοσεβασμός των μελών της, η αγάπη και η φροντίδα. Δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση εάν η οικογένεια αποτελείται από μαμά και μπαμπά, από μπαμπά και μπαμπά, από μαμά και μαμά, από μπαμπά μόνο ή από μαμά μόνο. Δεν έχει καμία σχέση εάν ο μπαμπάς αποφασίσει να γίνει μαμά και η μαμά να γίνει μπαμπάς. Σημασία έχει τα παιδιά να μεγαλώνουν σε περιβάλλον που απουσιάζει πλήρως η βία και που ο σεβασμός και η φροντίδα είναι κανονικότητα, που η σεξουαλικές τους προτιμήσεις όχι μόνο θα γίνονται ανεκτές αλλά και αποδεκτές, που οι αποφάσεις που αφορούν το μέλλον τους θα είναι δικές τους και όχι η προβολή των στερεοτυπικών ονείρων που έχουν για αυτά οι γονείς.
 
Όχι άλλες «φυσιολογικές» οικογένειες. Το δικαίωμα της τεκνοθεσίας ανήκει σε όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από το φύλο τους ή την σεξουαλική τους ταυτότητα. Είτε αρέσει είτε δεν αρέσει επιβάλλεται να γίνει σεβαστό.
ΥΓ: Τεκνοθεσία λέγεται, όχι υιοθεσία. Παιδί ζητούν, όχι αγόρι.
Για το Kollect: Θ. Αγγελόπουλος